Cando te observo ...

Naves e vaivéns ...

A patria...

               A patria ... Pode que sexa o paraíso perdido da nenez, un lugar físico para a maior parte da xente ou tan só TI:

               Ancorado no alicerce do meu naufraxio, soñado neste océano de tempo que nos separa, nas emocións enfrontadas nas alfándegas físicas da ilusión, da perda, da fuxida, da querencia, da espera, do imposible de todo o posible... TI.

Se ti quixeras ...

          Se ti quixeras ficaría ancorada no teu berce; se ti quixeras debuxaría no mapa do teu corpo tódolos traxectos que o meu imaxinario percorre - cada claro de lúa - enriba de ti; se ti quixeras Amor ... 

Nalgún intre ...

Ancorada

       Ancorada na túa vella Alexandría, celebrando esas datas de festivais que van correndo lixeiros no calendario; eu ancorada ... no espello, alén do mar, polo que aparece reflectida a túa imaxe que resulta ser a máis fermosa do mundo.

Velaivén